شمارهٔ ۱۸۹
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق و دلتنگی عمیق شاعر است. او می‌گوید که زیبایی محبوبش چنان تأثیری دارد که یک نگاه از او می‌تواند زندگی را به تغییر آورد. شاعر اشاره به غم و حسرت یوسف در عشقش دارد و بیان می‌کند که دلش به خاطر این عشق خونین است و اشک‌هایش به دردش کمک می‌کنند. جدایی از محبوبش برای او رنجی هولناک است و نفس کشیدن در غیاب او به مانند فریاد آهی عمیق است. در پایان، شاعر از روزگار می‌خواهد که بر او سخت نگذرد و دلتنگی‌اش را بیشتر نکند. در کل، این شعر تجلی احساسات شدید و زخم‌های ناشی از عشق و دوری است.
سزد چو جلوه حسنت نظاره‌خواه شودکه صد حیات خضر صرف یک نگاه شود
هوش مصنوعی: اگر زیبایی تو جلوهگر شود، شایسته است که کسی به تماشای آن مشغول شود، چرا که ارزش یک نگاه به تو از صد زندگی خضر هم بیشتر است.
برد خجالت اگر مدعی بود یوسفبرای دعوی حسنت چو خط گواه شود
هوش مصنوعی: اگر یوسف در اینجا مدعی زیبایی تو باشد، خجالتش از آن خط زیبا کمتر خواهد بود.
دلم برای تو خون و به غیرتم که مبادز گریه خون دلم را به دیده راه شود
هوش مصنوعی: دلم برای تو بسیار ناراحت و غمزده است و نمیخواهم به خاطر گریهام، خون دلم روی cheeks من بریزد.
نظر جدا ز تو در دیده نیشتر گرددنفس ز هجر تو در سینه برق آه شود
هوش مصنوعی: اگر نگاه من از تو جدا شود، درد و رنجی که از دوریات در دل دارم به شدت افزایش پیدا می‌کند و آه و نالهام مانند رعد و برق در سینهام به صدا درمیآید.
مزن بر اختر بخت من ای فلک پهلوشبت مباد که چون روز من سیاه شود
هوش مصنوعی: ای آسمان، بخت من را مورد آزار نکن، باشد که شب تو هیچگاه بر من نگذرد، زیرا در روز حال من تیره و تار میشود.