شمارهٔ ۲۰۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به توصیف یک مجلس می‌نویسد که در آن دوستان مشغول نوشیدن الکل هستند. وقتی نوبت به شاعر می‌رسد، احساساتی از جمله غم عشق و پیامدهای نافرمانی در او به وجود می‌آید. او به تضاد بین آسایش و رنج در دو جهان اشاره می‌کند و می‌گوید که میخانه به دلیل عبادت، شبیه بیت‌الحرم شده است. همچنین، ابراز ناامیدی از دیدن شیشه‌هایی که همچون اشک در چشم او جاری می‌شود، و ناکامی در رسیدن به وصال محبوب را می‌کند. شاعر در نهایت به بی‌معنا بودن عناوینی که بر این مجامع می‌گذارند اشاره دارد و می‌گوید که زندگی عارفان و پارسایان نیز در این میخانه به حرام تبدیل شده است. این شعر در واقع، نقدی بر وضعیت اجتماعی و فرهنگی جامعه و چالش‌های عاشقان در پیوند با عشق و می‌نوشی است.
در مجلسی که احباب شرب مدام کردندنوبت به ما چو افتاد آتش به جام کردند
هوش مصنوعی: در جمع دوستانی که همواره مشغول نوشیدن بودند، وقتی نوبت به ما رسید، از شدت شوق و هیجان، آتش را در جام خود ایجاد کردیم.
اینجا غم محبت، آنجا سزای عصیانآسایش دو گیتی بر ما حرام کردند
هوش مصنوعی: در این دنیا، غم عشق و محبت وجود دارد و در آن دنیا، مجازات نافرمانی و نافرمانیها به چشم میخورد. به همین دلیل، آرامش و آسایش در این دو جهان برای ما غیرممکن شده است.
از بس که شیشه‌ها راست، از هر طرف سجودیمیخانه را ز طاعت، بیت‌الحرام کردند
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه شیشههای میخانه به طور منظم و راست قرار گرفتهاند، به نحوی ناخواسته به هر سمتی که نگاه کنیم، این مکان به صورت عبادتگاهی شبیه بیت‌الحرام درآمده است.
چون ساغر شکسته در دیده‌ها نمی‌نیستاسباب گریه امشب گویا تمام کردند
هوش مصنوعی: امشب به نظر می‌رسد که تمام چیزهایی که باعث گریهام بودند، مقابل چشمانم شکسته شدهاند.
در چاره وصالت کان را کسی ندانستسوداییان زلفت صد فکر خام کردند
هوش مصنوعی: هیچکس نتوانست برای به دست آوردن وصال تو چارهای بیابد، و عاشقان موهای تو هزاران فکر ناپخته و خام کردند.
بتخانه از بتان پر، میخانه از حریفاناین خانه تهی را، چون کعبه نام کردند؟
هوش مصنوعی: این خانه مملو از بتها است و آن خانه که به میخانه معروف است خالی از دوستان است. چگونه میتوان این مکان را کعبه نامید؟
دارند پارسایان دایم ز وجد، مستیآب حلال خود چون بر ما حرام کردند؟
هوش مصنوعی: آیا میتوانند پارسایان که همواره در شورو حالند، از شربت حلال خود را به ما نرسانند وقتی که این برای ما حرام شده است؟
در روزگار دوری گویا نمی‌شود روزیک شام ناشده صبح، صد صبح شام کردند
هوش مصنوعی: در زمانهایی که از هم دور هستیم، به نظر می‌رسد که روزها به شب تبدیل نمیشوند؛ یعنی صبحها بیخبر از شب میگذرند و شبها بیخبر از صبح.
از خیل کامجویان، قدسی کناره بهترکاین قوم، عاشقان را بی ننگ و نام کردند
هوش مصنوعی: از میان کسانی که به دنبال لذت و کامیابی هستند، بهتر است که به پاکدامنی و دوری از شهرت بپردازیم، چرا که این گروه، عشقورزان را بیافتخار و بینام کردهاند.