شمارهٔ ۳۰۹
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق و زیبایی معشوق است. شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت نگار خود می‌پردازد و به اشکال مختلف از درد و لذت عشق سخن می‌گوید. او به عشق به عنوان یک تجربه عمیق و دردآور اشاره می‌کند و بر این نکته تأکید می‌کند که عشق واقعی مستلزم فداکاری و پایبندی است. شاعر همچنین به تضاد بین زیبایی‌های دنیا و دردهای عشق اشاره دارد و می‌گوید کسی که واقعاً عاشق است، از لذت‌های ظاهری دنیا نمی‌تواند بهره‌مند شود. در نهایت، او به تقدس عشق و قدرت آن برای درمان دردها اشاره می‌کند.
نگار من که بود ترک و غمزه چندانشغزال دشت فریب است چشم فتانش
هوش مصنوعی: عزیز من که دخترکی زیبا و دلربا است، با ناز و تردیدهایش همچون غزالی در دشت فریب است. چشمان فریبندهاش دل را میرباید.
چو کودک از پی پستان مکیدن مادرگشوده زخم دلم لب به نار خندانش
هوش مصنوعی: مثل کودکی که به دنبال شیر مادرش میگردد، من هم زخم دلام را باز کردهام و به لبخند بینهایت او که مانند آتش میسوزاند، نگاه میکنم.
ز شوق تیغ دگر، صید نیم کشت مرازمان زمان به لب زخم می‌دود جانش
هوش مصنوعی: به خاطر شوق دیگری، مدتهاست که زخمهایم مرا از پا درآورده و جانم به لب رسیده است.
به عهد زلف تو گر ذوق کافری این استخجل کسی که نلغزید پای ایمانش
هوش مصنوعی: اگر زیبایی و فریبایی موهای تو نشانهی کفر باشد، باید بر کسی افسوس بخوریم که در ایمان خود سست نشده و از لذت آن دوری کرده است.
تبارک الله ازان رخ، کز آسمان آیندفرشتگان به زمین، تا شوند قربانش
هوش مصنوعی: خداوند را سپاس که زیبایی آن چهره باعث میشود فرشتگان از آسمان به زمین بیایند تا به آن خدمت کنند و قربانی او شوند.
زند به ریش دل سینه خستگان ناخنصبا چو شانه کند طره پریشانش
هوش مصنوعی: زندگی، مانند نسیم صبحگاهی، با نرمی و لطافت کمکم دلهای خسته را نوازش می‌کند و به آنها آرامش میبخشد، همچنان که شانهای به موهای زلف پریشان دست میکشد.
ز بیم دعوی حسن، آفتاب می‌لرزدکه ماه من نزند چنگ در گریبانش
هوش مصنوعی: آفتاب به خاطر ترس از دعوای زیبایی، لرزان است، چرا که نمیخواهد ماه من با دستانش به او آسیب بزند.
به درج فیض عجب گوهری‌ست گوهر عشقکه می‌خرند به جان کافر و مسلمانش
هوش مصنوعی: عشق مانند جواهری باارزش است که همه، چه مؤمن و چه کافر، حاضرند برای به دست آوردن آن جان خود را فدای آن کنند.
ز درد عشق چه لذت بود دل آن راکه تیر غمزه نکرده‌ست کار در جانش
هوش مصنوعی: از درد عشق چه کسی لذت میبرد در حالی که دلش به تیر غمزه گناه آلوده نشده است؟
ز لذت دو جهانش چه بهره خواهد بوددلی که داغ نکرده‌ست عشق خوبانش
هوش مصنوعی: دلهایی که در مسیر عشق و محبت زخم ندیدهاند و درد را تجربه نکردهاند، از خوشیهای دنیا چه بهرهای خواهند برد؟ عشق واقعی و عمیق، تنها با چشیدن تلخیها و اندوهها معنی پیدا می‌کند.
شهید عشق نباشد به کیش اهل وفاکسی که جان نکند صرف راه جانانش
هوش مصنوعی: کسی که در مسیر عشق و وفاداری نمی‌تواند جان خود را فدای محبوبش کند، به واقع شهید عشق نیست و او از ویژگیهای وفاداران به عشق برخوردار نیست.
ز هول صبح قیامت کجا خبر داردکسی که کار نیفتد به شام هجرانش
هوش مصنوعی: هیچکس از ترس روز قیامت خبر ندارد وقتی که کار دلش به شب جدایی نمیکشد.
ز درد عشق بتان محض لذتم قدسیبرای خویش ببر گو مسیح درمانش
هوش مصنوعی: از درد عشق معشوقان، تنها لذت من است. ای قدسی، برای خودم کمی از این درد ببر و به مسیح بگو که او درمانش کن.