شمارهٔ ۳۳۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات بیان می‌کند که از خداوند خواسته‌اند که دل‌شکستگی‌شان را به آنان عطا کند و برای دشمنان خود دعا کنند. او اشاره می‌کند که علیرغم جستجوی دیگران برای خوشبختی، آنان از غم و مصیبت رنج می‌برند و این دردسر را برگزیده‌اند. همچنین، با اشاره به ناله‌های پادشاهان از ناکامی‌هایشان، می‌گوید که خود را در راه عشق به تو مجنونانه فقیر و گدا می‌دانند. در نهایت، شاعر بیان می‌کند که هر کسی در کوی عشق تو در دسترسی نیست و آنان به اشتباه غبار کوی تو را از نسیم صبح خواسته‌اند.
ما شکست دل خود را ز خدا خواسته‌ایموز خدا فرصت دشمن به دعا خواسته‌ایم
هوش مصنوعی: ما از خدا خواسته‌ایم که دل شکستهمان را شفا دهد و همچنین از او فرصت مناسب برای طلب کردن از دشمن را درخواست کردهایم.
همه جویند می عشرت و ما زهر ملالدردسر نیست درین باده که ما خواسته‌ایم
هوش مصنوعی: همه به دنبال شادی و لذت هستند، اما ما از رنج و غم خبری نداریم. در این می که ما انتخاب کردهایم، درد و ناراحتی وجود ندارد.
تا برآرند شهان ناله ز ناکامی خویشخویش را بر سر کوی تو گدا خواسته‌ایم
هوش مصنوعی: شاهان از ناراحتی و ناکامیهای خود ناله و فریاد میزنند و ما برای نشان دادن ارادتمان، خود را در کوی تو، به عنوان گدای تو، به زانو درآوردهایم.
بر سر کوی تو هر بی سر و پا محرم نیستما غلط کرده، غبارش ز صبا خواسته‌ایم
هوش مصنوعی: در کنار خیابان تو، هر کسی که بیقید و بیمسئولیت است، نباید به ما راه بدهد. ما اشتباه کردهایم که از نسیم صبح، از غبار تو خواسته‌ایم.