شمارهٔ ۳۸۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس عمیق عشق و ارزش‌های شخصی شاعر است. شاعر از درد و رنجی که از عشق می‌کشد، لذت می‌برد و حاضر نیست آن را با هیچ چیز دیگری عوض کند. او به زیبایی و خاص بودن معشوق خود تاکید دارد و می‌گوید که حتی در مواجهه با سختی‌ها و مشکلات، عشقش را ارزان نفروشد. شاعر همچنین بر پاکی و پاکدامنی‌اش تاکید کرده و می‌گوید که هرگز ارزش عشق واقعی را به سادگی نمی‌فروشد. در کل، این شعر نشان‌دهنده‌ی شجاعت در ابراز عشق و ارزش‌های عمیق انسانی است.
من لذت درد تو به درمان نفروشمکفر سر زلف تو به ایمان نفروشم
هوش مصنوعی: من لذت رنج تو را به هیچ درمانی نمیفروشم و زیباییهای موی تو را به هیچ ایمانی نخواهم بخشید.
در دل ز خیال رخ خوب تو خلیدهخاری که به صد گلشن رضوان نفروشم
هوش مصنوعی: در دل من از خاطره چهره زیبایت، خارهایی رشد کرده است که هرگز آن را با تمام باغهای بهشتی عوض نخواهم کرد.
صد جان نستانم که دهم دامنت از دستدشوار به دست آمده، آسان نفروشم
هوش مصنوعی: هرچند که جانها را هم بگیرم، حاضر نیستم دامن تو را که به سختی به دست آمده، به راحتی رها کنم.
صد خار خلد در جگر و لب نگشایمدر باغ چو بلبل گل افغان نفروشم
هوش مصنوعی: با وجود اینکه در دل خود دردها و زخمهای بسیاری دارم، هرگز از راز و دلنوشتهام برای دیگران سخن نخواهم گفت. همچنان که بلبل در باغ، از گل شکایت نمیکند و به آرامی میخواند، من هم در سکوت به مشکلات خود ادامه میدهم و اجازه نمیدهم کسی از ناراحتیهای من باخبر شود.
کام دو جهان در عوض غم نستانماین جنس گرامی به کس ارزان نفروشم
هوش مصنوعی: من هرگز شادی و خوشی زندگی را به خاطر غم و اندوه کنار نمیگذارم و این احساسات ارزشمند را به هیچ قیمتی به دیگران نخواهم فروخت.
قدسی من و تر دامنی عشق، چو زاهدهرگز به کسی پاکی دامان نفروشم
هوش مصنوعی: من روحانی و پاکدامن عشق هستم، مانند زاهدی که هرگز پاکی و نجابت خود را به کسی نمی‌فروشد.