شمارهٔ ۳۹۵ - قدسی مشهدی

دردت به دل رسیده و از دل به داغ هممجلس بود به روی تو گرم و ایاغ هم

دردی عجب نشسته مرا در کمین دلترسم دل مرا نگذارد به داغ هم

معشوق هرکه هست در این انجمن، توییپروانه از برای تو سوزد، چراغ هم

بی می، ز بس گرفتگی دل درین بهارترسم که غنچه‌ای نگشاید به باغ هم

گر فکر شعر کم کنم، از من عجب مداردارم هزار فکر و ندارم دماغ هم

قدسی ز بس که آمده بودم ز دل به جاننی بینمش به سینه، نه گیرم سراغ هم