شمارهٔ ۴۰۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به شرح احساسات و درون‌نگری‌های خود می‌پردازد. او از ناتوانی و اندوه خود سخن می‌گوید و به بی‌توجهی دیگران اشاره می‌کند. شاعر از وجود یک عشق یا دوست‌داشتن عمیق سخن می‌گوید که به او آرامش نمی‌دهد و بر خلاف آن، او دچار غم و سوگ است. همچنین به موضوع تنهایی و تلاش برای یافتن آرامش از درون و در میانسالی اشاره می‌کند. در نهایت، او با اشاره به زیبایی عشق و غم آن، به نوعی در جستجوی نقطه‌ای از سکون و خوشی است.
............................................................انه‌ای دارم
هوش مصنوعی: من یک سبک خاص و ویژهای دارم که در آن خودم را بیان میکنم.
مخندید ای حریفان گر شمردم از شما خود رانیم گر مست، باری گریه مستانه‌ای دارم
هوش مصنوعی: ای دوستان، اگر من خود را در بین شما به شمار آوردهام و به نیم رسیدهام، بخندید. اما باید بگویم که از حال و هوای مستی، همچنان گریهای دارم که مخصوص خودم است.
ز چنگ من صبا زلفش نگیرد چون به آسانی؟که من بسیار کم طالع‌تر از خود، شانه‌ای دارم
هوش مصنوعی: چگونه ممکن است نسیمی از دستان من زلف او را بگیرد، در حالی که من به راحتی نمیتوانم ؟ وقتی خودم هم با کمتوجهی شانه‌ای برای این کار دارم.
سراغ عافیت می‌گیرم از هرکس که می‌بینمتلاش آشنایی باز با بیگانه‌ای دارم
هوش مصنوعی: من از هر کسی که میبینم درباره آرامش و راحتی در زندگی سوال میکنم و در عین حال سعی میکنم با افراد ناآشنا ارتباط برقرار کنم.
به بزم دیگران تا کی چراغ انجمن باشی؟شبی از در درآ ای شمع، من هم خانه‌ای دارم
هوش مصنوعی: تا کی میخواهی در جمع دیگران مثل یک چراغ بدرخشی؟ یک شب به مهمانی من بیا، من هم خانه‌ای دارم.
حریفان مست و مینا سرکش و ساقی‌ست بی‌پروادرین مجلس ز خونگرمان، همین پروانه‌ای دارم
هوش مصنوعی: در این مجلس شلوغ و پرجنبوجوش، افرادی سرخوش و شاداب هستند و ساقی بیباک به دور از نگرانی مشغول سرو کردن میباشد. در این حال، من تنها یک پروانه را دارم که به آن جدا اهمیت میدهم.
چرا افکنده‌اید از چشمم ای طفلان نمی‌دانمبه سنگم پرسشی، من هم دل دیوانه‌ای دارم
هوش مصنوعی: چرا ای بچهها، از چشمانم پوشش انداختهاید، نمیدانم. برای من هم سوالی وجود دارد، من هم دل دیوانه‌ای دارم.
به فرقم چون نگیرد طایر غم، آشیان قدسی؟که در دامان خود از اشک، مشت دانه‌ای دارم
هوش مصنوعی: وقتی که غم مثل پرندهای به سراغ من نمیآید، آیا میتوانم در جایی مقدس و آرامشبخش پناه ببرم؟ زیرا در دل خود، از اشکهایی که ریختم، همچون دانه‌ای ذخیره دارم.