شمارهٔ ۴۴۶
هوش مصنوعی: این شعر به نکاتی از جمله عواقب قتل، ارزش خون و ظلم می‌پردازد. شاعر بیان می‌کند که هیچ کس مسئولیت قتل را به دوش نمی‌کشد و برای هر انسانی به اندازه همت و تلاشش، ظلمی وجود دارد. همچنین، عاقل کسی است که از محیط جنون‌آمیز دوری کند. در نهایت، شاعر از غم و ویرانی وطن خود می‌نالد و می‌گوید که برای ترمیم این خرابه کسی مسئولیت نمی‌پذیرد.
تاوان قتل صید زبون نیست بر کسیمنت برای قطره خون نیست بر کسی
هوش مصنوعی: کسی برای کشتن یک موجود بیزبان مجازات نمیشود و هیچکس بر سر یک قطره خون مجبور به عذرخواهی نیست.
کافی‌ست شوق کشته‌شدن خونبها مرادر روز حشر، دعوی خون نیست بر کسی
هوش مصنوعی: فقط همینقدر که علاقهی من به کشته‌شدن، در روز قیامت باعث میشود که در مورد خونبها صحبت نکنم، برایم کافی است.
هرکس به قدر همت خود می‌کشد جفاهرگز ستم ز همت دون نیست بر کسی
هوش مصنوعی: هر فرد به اندازهی تلاش و ارادهاش را تحمل می‌کند و هیچگاه ظلم و ستم از سوی کسانی که همت پایینی دارند، به کسی دیگر نمیرسد.
عاقل کسی بود که کند غربت اختیاراز کشوری که دست جنون نیست بر کسی
هوش مصنوعی: عاقل کسی است که از سرزمینی که در آن عقل و منطق حاکم نیست، دوری کند و به سرزمین دیگری برود.
ای غم به خانه دل قدسی وطن مکنتعمیر این خرابه، شگون نیست بر کسی
هوش مصنوعی: ای غم، وارد خانه دل من نشو، چون وطن من پاک و مقدس است. این ویرانی را درست نکن، زیرا برای کسی خوشیمن نیست.