شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این ابیات بیانگر عشق عمیق و وفاداری شاعر به معشوق‌اش است. او می‌گوید که تا زمانی که قلبش می‌زند، جز معشوق کسی در دلش نیست و اگر از فکر او دور شود، برایش پذیرفتنی نیست. او همچنین اشاره می‌کند که تنها زیبایی که برایش مهم است، چهره معشوق است و هرگز نگاهش را به چیز دیگری معطوف نخواهد کرد. در نهایت، از خدا می‌خواهد که پس از مرگ، تنها در کنار معشوقش باشد و هیچ چیز دیگری جز خاک درگاه او نصیبش نشود.
تا هست دل، بجز تو کسی دلبرم مبادور پیچم از خیال تو گردن، سرم مباد
هوش مصنوعی: تا زمانی که دل دارم، هیچ کس نمیتواند جای تو را در قلبم بگیرد. اگر از خیال تو جدا شوم، هرگز سرم نخواهد بود.
جز روی تو که آینه صنعت خداستهرگز نظر بر آینه دیگرم مباد
هوش مصنوعی: به جز چهرهی تو که نشاندهندهی هنر الهی است، هیچگاه به هیچ آینهای دیگر نگاه نکنم.
یا رب که بعد مرگ چو ایام زندگیجز خاک آستانه تو بسترم مباد
هوش مصنوعی: ای پروردگار، کاش بعد از مرگ، جز خاک درگاه تو بر سرم نباشد و در زمان حیات نیز به جز نزدیکی و عبودیت تو، چیز دیگری نداشته باشم.