شمارهٔ ۳۴
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف خداوند به عنوان منبع فیض و رحمت پرداخته است. شاعر به نوعی اشاره می‌کند که مردم در تمام جوانب زندگی خود به امید خداوند و مهربانی‌اش تکیه دارند، و هر گروه اجتماعی به نوعی از این مهربانی بهره‌مند می‌شود. به عبارتی دیگر، خداوند در دنیا منبع محبت و رحمت است و امیدهمه انسان‌ها به اوست.
ای تشنه فیض تو چه دریا چه سرابامید به توست خلق را در همه باب
هوش مصنوعی: ای کسی که در جستجوی بخشش و فیض هستی، آیا دریا هستی یا سراب؟ مردم در همه جا به امید تو هستند.
در دنیا، بس که مهربان همه‌ایهر طایفه‌ات می‌کند از خویش حساب
هوش مصنوعی: در دنیا، هر گروهی از مردم به خاطر مهربانی و دلسوزی که نسبت به شما دارند، از شما انتظار دارند که مسئولیتهای خود را به خوبی به انجام برسانید و به نوعی در عملکردتان حسابرس باشید.