شمارهٔ ۵۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به بررسی دو موضوع می‌پردازد. نخست، برگی از درخت طوبی که توسط باد نمی‌ریزد، نشان‌دهنده استحکام و ثبات در برابر ناملایمات است. سپس اشاره می‌کند که ستاره‌ها نیز از سنگ و ظلم بر زمین نمی‌افتند، که نماد پایداری و استقامت در برابر سختی‌هاست. در نهایت، هنری از انسان‌های ستم‌دیده و ناتوان زمان نمی‌خیزد و جوهر و کیفیت در برابر فشارها نمایان نمی‌شود. به طور کلی، این ابیات بیانگر ثبات، استقامت و ارزش واقعی در شرایط سخت هستند.
برگ از طوبی به کوشش باد نریختاختر به زمین ز سنگ بیداد نریخت
هوش مصنوعی: برگ درختی از طوبی به خاطر تلاش باد از درخت نیفتاد و ستاره به سبب ظلم و ستم بر زمین نریخت.
نگرفت هنر ز مرد، بیداد زمانجوهر به گداختن ز فولاد نریخت
هوش مصنوعی: هنر از سوی انسانها تأثیری نگرفته است؛ چون زمان به قدری غیرمنصفانه است که مانند ذوب کردن فولاد، جوهر واقعی را بروز نمیدهد.