تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۵۸

بی محنت شب‌گیر و غم ایوارتزین راه به منزل که رساند بارت؟
تن‌پروری‌ات میخ زده بر دامندر پیش کشیده کاهلی دیوارت