شمارهٔ ۵۷
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جذابیت گل و لاله اشاره دارد و از عشق و احساسات عمیق صحبت می‌کند. شاعر از گل می‌پرسد که آیا از وضعیت خود آگاه است یا نه و به لاله می‌گوید که درد عشق را احساس کند. همچنین، به سرو اشاره می‌کند و آزادی آن را به تصویر می‌کشد که مانند قمری بر سرت nest کرده است. در کل، شعر به ارتباط عواطف و زیبایی‌های طبیعی می‌پردازد.
ای گل، که چنین کرد ز خود بی خبرت؟وی لاله ز عشق کیست داغ جگرت؟
هوش مصنوعی: ای گل، چه بر سرت آمده که از خود بیخبری؟ ای لاله، این داغی که بر دل توست از عشق کیست؟
ای سرو، تو هم گر به چمن آزادیچون می‌نهد آشیانه قمری به سرت؟
هوش مصنوعی: ای سرو، اگر تو هم به چمن آزادی بیایی، آیا مثل قمری که آشیانهاش را بر سر میسازد، آرامش را تجربه نمیکنی؟