شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به فردی اشاره دارد که از هر نوع وابستگی و تعلّق خود را دور کرده است. او می‌گوید که این دوری از وابستگی‌ها به نوعی در ذهن او شکل گرفته است. همچنین، شاعر از او می‌خواهد که مانند یک سرو (نماد زیبایی و آزادی) به حال خود بپردازد و مشاهده کند که چقدر در رفتار آزادانه‌اش نیرومند است و به چه نقاطی از زندگی‌اش گره‌های غیرضروری ایجاد کرده است.
ای آن که ز هر تعلفت انکارستانکار تو از نهایت پندارست
هوش مصنوعی: ای کسی که از هر گونه خطا و اشتباهی دوری و بر حذر هستی، انکار تو ناشی از عمق تفکر و اندیشهات است.
چون سرو به حال خویش پرداز و ببینآزادگی‌ات را چه گره در کار است
هوش مصنوعی: مانند درخت سروی که به خود میپردازد، به وضعیت خود توجه کن و ببین که چطور آزادیات دچار مشکل شده است.