تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۷۷

از درد نیافت ضعف بر چشمم دستوین پرده تار، گریه بر دیده نبست
از آمدن پیک خیالت به دلمبرخاست ز دل غبار و بر دیده نشست