تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۰۶

از مهر چه دم زنم، تو را معلوم استوز شوق چه گویم، از ادا معلوم است
از بس که به کوچه تو آیم شب و روزبی‌طاقتی‌ام ز نقش پا معلوم است