تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۲۶

از گریه و درد دیده را کی خطرست؟تاریکی چشم من ز جای دگرست
عمری‌ست که عکس یار دور از نظرستاین آینه را غبار ازان رهگذرست