شمارهٔ ۱۳۲
هوش مصنوعی: این شعر به احساس شدید عشق و جدایی اشاره دارد. شاعر از درد و زخم‌های قلبی ناشی از عشق می‌گوید که بر دلش نشسته و حس حسادت را به تصویر می‌کشد. قطع ارتباط با معشوق باعث شده که تیر غم به دل نشیند و او را رنجور کند. این ابیات به عمق اندوه و تأثیرات عشق بر جان و دل انسان می‌پردازد.
تا مهر تو در سینه صد چاک نشستگردی ز حسد بر دل افلاک نشست
هوش مصنوعی: زمانی که عشق و محبت تو در دل من جا گرفت، حسادت و کینه به دل آسمانها هم نفوذ کرد.
پیوست به تن، ز جان چو بگذشت غمتاین تیر ز صید جست و در خاک نشست
هوش مصنوعی: وقتی غم تو از جانم گذشت و دردهایم را فراموش کردم، مانند تیری بود که از هدفش دور شده و به زمین میافتد.