شمارهٔ ۱۳۱
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر اشتیاق و longing شاعر به دوست است. شاعر دل خود را در پرواز به سوی دوست حس میکند و این حس جدایی را ناشی از بداقبالی میداند. او تأکید میکند که هرگز در خلوت دوست، ارتباط و آرامش قطع نمیشود و در آن فضا، همه چیز امن و روشن است.
دل خود به هوای دوست در پروازستاین محرومی ز طالع ناسازست
هوش مصنوعی: دل من به خاطر عشق به دوست پرواز میکند، اما این ناکامی از سرنوشت بد من ناشی میشود.
هرگز نبود بسته در خلوت دوستره امن و چراغ روشن و در بازست
هوش مصنوعی: هیچگاه در خلوت دوستان، راهی امن و روشنی نیست که در بسته باشد.