شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: این بیت به دگرگونی حال زاهد اشاره دارد. زمانی که زاهد به حقیقت ریا پی می‌برد، دلش مثل صبح روشن می‌شود و نفسش تنگ می‌گردد. او شب‌های زیادی را بیدار مانده اما اگر دلش مرده باشد، حتی با صحبت زنده نمی‌شود. به عبارت دیگر، حقیقت درونی و نیت شخص مهم‌تر از ظواهر است.
زان روز که زاهد به ریا پی برده‌ستچون صبح، دلش گرم و نفس افسرده‌ست
هوش مصنوعی: از آن روزی که زاهد متوجه ریاکاری خود شده است، دلش پر از گرمی و آرامش شده، ولی نفسش دچار افسردگی و اضطراب است.
شب زنده بسی داشت، ولیکن به سخندل را نکند زنده دمش، گر مرده‌ست
هوش مصنوعی: شب‌های زیادی را به بیداری گذرانده، اما کلامش دل را زنده نمیکند. اگر هم زنده باشد، پس چرا مانند یک مرده حرکت میکند؟