تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۵۴

گر عقل رمید، عشق دلبر باقی‌ستصد دجله خون بر مژه تر باقی‌ست
دل هست درون سینه گر آه نماندگر شعله ز پا نشست، اخگر باقی‌ست