شمارهٔ ۱۵۹
هوش مصنوعی: این شعر به بیان حس تنهایی و فقدان می‌پردازد. شاعر به عشق اشاره می‌کند و می‌گوید که در واقعیت، همدمی برای عشق واقعی وجود ندارد. هرچند که آدم‌ها زیادند، اما هیچ‌کس نمی‌تواند جای کس دیگری را پر کند. همچنین، ناله‌های پرندگان زندانی از هر سو شنیده می‌شود، اما هیچ‌جا آزادی و رهایی یافت نمی‌شود.
در عشق مگو که همنفس پیدا نیستکس بسیارست، جای کس پیدا نیست
هوش مصنوعی: در عشق، از نبود همنفس صحبت نکن، زیرا افراد زیادی هستند اما هیچ‌کس بهطور واقعی وجود ندارد که با تو همنوا باشد.
از هر طرفی ناله مرغان اسیرمی‌آید و هیچ‌جا قفس پیدا نیست
هوش مصنوعی: از هر سو صدای ناله پرندگان گرفتار به گوش میرسد و در هیچکجا اثری از قفس دیده نمی‌شود.