شمارهٔ ۱۷۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر به ستایش شخصیتی بزرگ و خوشحال می‌پردازد که به سفر رفته است. او اشاره می‌کند که تقدیر و شانس خوبی برای این شخص پیش آمده و در راه است. همچنین، به خاطر تلاش و همت این فرد، مردم به استقبال او خواهند آمد و دجله به عنوان نماد زیبایی و مهمانی، به او خوشامد می‌گوید.
قدسی خوش باد و خوش‌تر از خوش حالتعزم سفری کرده درست، اقبالت
هوش مصنوعی: آسمانی و نیکو، حال تو با خوشحالی در سفر است و سرنوشتت به خوبی رقم خورده است.
همت طلب از دیده تر، کز بغدادگردیده روان، دجله به استقبالت
هوش مصنوعی: با اشکهای خود از تو درخواست تلاش و کوششی دارم، چرا که دجله که از بغداد جاری شده، به احترام و استقبال تو به راه افتاده است.