تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۱۹۱

گر کار به رندان قدح‌نوش افتددر عذر گنه، دل ز ره هوش افتد
دلگرمی طاعت رود از اشک ریااز آب فسرده، دیگ از جوش افتد