تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۲۰۰

در وادی عشق، مرد می‌باید، مردزین لاشه‌سواران چه برآرد دل گرد
شوری و ز خویش رفتنی در کارستاین راه به پای عقل نتوان طی کرد