تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۲۲۶

جز مسکن خویش هر که جایی گیرداز مهر فلک دلش صفایی گیرد
بس قطره بی‌بها که در ملک وجودگیرد صدفش مفت و بهایی گیرد