شمارهٔ ۲۳۷
هوش مصنوعی: شاعر از دل تیره و غمگین خود سخن میگوید. او احساس میکند که مانند نی، حزن و اندوه از وجودش بیرون میآید. اگر دل او را بشکافند، عواطف عمیق و زخمهای خیلی زیادی را خواهند دید که به شکل خون از دلش برمیخیزد.
از سینه مرا نفس دژم میخیزدچون نی ز مشام، دود غم میخیزد
هوش مصنوعی: از قلب من، حس غم و اندوه بیرون میآید مانند صدای نی، و بوی غم در فضا پخش میشود.
چون غنچه اگر دل مرا بشکافیصد پرده خون ز روی هم میخیزد
هوش مصنوعی: اگر دل مرا مانند غنچه باز کنی، از آن، صد پرده خون برمیخیزد.