شمارهٔ ۲۳۸
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از نطق واعظ و تاثیر آن بر روح و ذهن خود سخن می‌گوید. او می‌گوید که کلام واعظ باعث می‌شود که دلش دچار آتش و غم شود. شاعر از واعظ می‌خواهد که از او بگذرد و او را دچار کدورت نکند، زیرا رفتن دی و گذشته برای او درد و غم به همراه دارد. در کل احساسات درونی و ناتوانی در تحمل پیام‌های واعظ را به تصویر می‌کشد.
واعظ، نفست ز می خمار انگیزددود از دل و جان خاکسار انگیزد
هوش مصنوعی: واعظ، سخنانت باعث می‌شود که درونم شعلهور شود و احساسات و دردهای عمیق قلبم را بیدار کند.
از من بگذر، کدورت دل بگذارکز رفتن دی، زمین بخار انگیزد
هوش مصنوعی: از من دلگیر نباش و رنجش را کنار بگذار، زیرا از دیروز که گذشته، زمین دوباره جان تازهای میگیرد.