تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۲۴۱

مستغرق حال، قال را نشناسدبی عشق، کس اهل حال را نشناسد
می، پخته و خام را ز هم فرق کندچون آب، کسی سفال را نشناسد