تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۲۷۲

بی‌دردی و بی‌غمی به هم پیوستندتا سلسله اشک مرا بگسستند
خون بود میان دل و چشمم عمریمردم به میان آمده خون را بستند