شمارهٔ ۲۹۰
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف افرادی می‌پردازد که ظاهراً اهل فضیلت و دانش هستند، اما در واقع فاقد درک و هوش واقعی‌اند. حتی اگر لباس‌های زیبا بپوشند یا به خارج خود برسند، ارتباط و دوستی‌شان فاقد معنا و طعم واقعی است و مانند شرابی بی‌نمک به هم می‌جوشند.
این خلق مجازی نه ز اهل هوشندگر اهل ردا، وگر مرقّع‌پوشند
هوش مصنوعی: این مردم ظاهر بین و دنیازدهاند و از درک واقعیات دور هستند. حتی اگر لباس‌های فاخر بپوشند یا لباس‌های ساده داشته باشند، درک و هوشیاری واقعی در آنها وجود ندارد.
آمیزششان به هم ندارد مزه‌ایبا هم چو شراب بی‌نمک می‌جوشند
هوش مصنوعی: آمیختگی آنها به هیچ وجه لذتبخش نیست، مانند شرابی که هیچ نمکی ندارد و فقط در حال جوشیدن است.