شمارهٔ ۳۱۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از غم جدایی شب و دل شکسته‌اش می‌گوید. او احساس درد و رنج را به زیبایی توصیف کرده و می‌گوید چشم‌هایش پر از اشک است و مانند سوزن می‌سوزد. همچنین به نور وجود معشوقش اشاره می‌کند و می‌گوید که بدون او، زندگی‌اش مانند چراغی بدون روغن است.
شب از تو جدا، کار دلم شیون بودبر چشم ترم هر مژه صد سوزن بود
هوش مصنوعی: در شب که از تو دور بودم، دلم به شدت نالید و از گریه چشمانم هر مژه مانند سوزنی دردناک بود.
ای نور دو دیده، دیده قدسی دوشبی روی تو چون چراغ بی روغن بود
هوش مصنوعی: ای نور چشمان من، شب گذشته دیده پاک من بدون وجود تو مانند چراغی بود که روغن نداشته باشد.