شمارهٔ ۳۵۲
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم تلاش و جستجو در مسیر طلب اشاره دارد. می‌گوید برای رسیدن به فیض و نعمت، باید از حالتی فروتن و پیشانی به زمین افتاده عبور کرد. همچنین اشاره دارد که درویش می‌تواند از وضعیت پستی به کمال برسد، اما دلی که از عشق و اراده تهی است، نمی‌تواند به کمال دست یابد. به طور کلی، این اشعار بر اهمیت تلاش و نیروی درونی در جستجوی معنویت تأکید دارند.
در راه طلب، فتادگی می‌بایدگر فیض رسد فتادگان را، شاید
هوش مصنوعی: برای دستیابی به مقصد و بهرهمندی از نعمتها، باید گاهی از خودگذشتگی کرد و در مسیر افتاد. شاید در این حالت است که برکات و الطاف الهی به افتادگان میرسد.
درویش برآورد کمال از پستیدلوی که رود تهی به چه، پر آید
هوش مصنوعی: درویش با نیکروحی و کمال خود، از پایینترین مرتبهها نیز می‌تواند رشد و ترقی کند. او می‌گوید که دل تهی نمیماند و از آن، فراوانی و پرباری به وجود میآید.