شمارهٔ ۳۶۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به کسی اشاره می‌کند که برای او تلاش کرده و دکانی زینت بخشیده است. او می‌گوید بر حال دل این فرد باید گریه کرد یا خندید، چرا که هر تصویری که در دلش نقش بسته، باعث خیال‌پردازی و دردسرش می‌شود. در نهایت، به این نکته اشاره دارد که احساسات و نگاه‌ها متفاوت است و هر کسی به شیوه‌ای به این موضوعات واکنش نشان می‌دهد.
ای آن که هوس دکانی از بهر تو چیدبر حال دلت چه گریه، باید خندید
هوش مصنوعی: ای کسی که برای تو دکانی برپا شده است، در حالی که به حال دل تو فکر می‌کند، چه اندوهی بر تو حاکم است؛ اما باید به جای گریه، بخندی.
هر نقش که دیدی، به دلت صورت بستیک چشم و هزار مردم چشم که دید؟
هوش مصنوعی: هر تصویری که دیدی، به دل تو تاثیر میگذارد. آیا میتوانی تصور کنی که چه تعداد از مردم، با چشمی همزمان به آن تصویر نگاه میکنند؟