شمارهٔ ۳۶۶
هوش مصنوعی: این شعر به معضلات درک و شناخت خداوند اشاره دارد. شاعر می‌گوید که انسان نمی‌تواند به درک واقعی خداوند برسد و از آنجایی که دعا و خواسته‌های وی به آسمان می‌رسد، فهمید که معرفت واقعی در همین محدودیت‌هاست. عارف زمانی به حقیقت خود و خدا نزدیک می‌شود که به عمق و ذات خویش و خدا پی ببرد.
نتوان به خدا به زعم ادراک رسیداز عجز دعا ز دل بر افلاک رسید
هوش مصنوعی: انسان نمی‌تواند به درک کامل و حقیقی خداوند برسد و از شدت ناتوانیاش، دعا از دلش به آسمانها می‌رسد.
دانست که معرفت همین باشد و بسعارف چو به کنه ما عرفناک رسید
هوش مصنوعی: عارف متوجه شد که شناخت واقعی همین است و بس، زمانی که به عمق وجود ما آشنا شد.