شمارهٔ ۳۸۲
هوش مصنوعی: این شعر به این نکته اشاره دارد که انسان نمی‌تواند از اصول و ریشه‌های خود دور شود، حتی اگر بخواهد. مانند موجی که نمی‌تواند از دریا فرار کند، هرچند که تلاش کند به سمت ساحل برود. در واقع، هرچقدر هم که فرد تلاش کند برای جدا شدن از هویت و ریشه‌اش، باز هم نمی‌تواند از آن فرار کند.
از اصل، ز فرع، فکر دوری‌ست فرارگیرم که ز اصل خویش باشد بیزار
هوش مصنوعی: از اصل و ریشهام دور نشوم، زیرا بر خلاف ذات خود عمل کردهام و میخواهم از آن دوری کنم.
موج از دریا گریختن نتواندهرچند که دست و پا زند بهر کنار
هوش مصنوعی: موج نمی‌تواند از دریا جدا شود، هرچند که برای رسیدن به ساحل تلاش کند.