شمارهٔ ۴۰۱
هوش مصنوعی: این شعر درباره فیض الهی و نورانی بودن آن صحبت می‌کند. شاعر فیض را به صبحگاهی که همه جا را روشن می‌کند تشبیه کرده و بیان می‌کند که فرزندان جوان با دست خود به عبودیت او روی آورده‌اند. همچنین اشاره می‌کند که در میان پیران، کسی همچون او دیده نمی‌شود. در کل، شعر به تقدس و عظمت فیض الهی و تأثیر آن بر زندگی انسان‌ها پرداخته است.
ای فیض تو همچو صبحدم عالمگیریک دانه ز سبحه تو خورشید منیر
هوش مصنوعی: ای رحمت تو همچون صبح روشنیبخش در سراسر جهان، همانند دانهای از تسبیح تو، که خورشید روشنیدهنده من است.
صد بخت جوان دست اطاعت به تو دادپیری چو تو، کس ندیده در عالم پیر
هوش مصنوعی: بخت جوانان به سمت تو آمده و اطاعت کردند، اما هیچکس در عالم وجود ندارد که مانند تو در پیری به این جایگاه برسد.