شمارهٔ ۴۰۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از دلتنگی و longing خود برای معشوقه‌اش سخن می‌گوید. او می‌گوید که اگر مرگ به او نزدیک شود، آرزو می‌کند که پرواز کند و به سوی معشوقش برود. او احساس می‌کند که بدون دیدار معشوق، زندگی‌اش بی‌معناست و هیچ لذتی از دنیا ندارد. در واقع، او بر این باور است که زیبایی و حضور معشوق، ارزش و معنای زندگی را برایش به ارمغان می‌آورد.
بر من چو در وصل تو کردند فرازای کاش اجل کند به سویم پرواز
هوش مصنوعی: وقتی که در کنار تو بودم و خوشبختی را تجربه میکردم، ای کاش مرگ به سوی من بیاید و این لحظههای زیبا پایان نیابد.
بی روی تو ام چه بهره از کام جهان؟بی زلف تو ام چه حاصل از عمر دراز؟
هوش مصنوعی: بدون وجود تو، چطور میتوان از لذتهای دنیا بهرهای برد؟ بدون موهای تو، زندگی طولانی چه فایدهای دارد؟