تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۴۴۳

دارم به دو دست خویش دایم تن خویشآویخته‌ام چو خار در دامن خویش
معذورم اگر ز خویش غافل نشومکس چون کند اعتماد بر دشمن خویش؟