شمارهٔ ۴۴۶
هوش مصنوعی: این ابیات شعری احساسات عمیق و تلخی را منتقل می‌کنند. شاعر می‌گوید که وقتی اشک نمی‌ریزد، چشمانش مانند شرابی خالی هستند و در حالت بی‌حالی قرار دارند. اما وقتی که اشک بریزد، آنچنان دردناک است که چشمانش می‌سوزند. در نهایت، بیان می‌کند که اگر چربی (روغن) در چراغ نباشد، آتش آن خاموش می‌شود، به‌نوعی عواطفش نیز در صورت نبودن حس و حال، فروکش می‌کند.
بی گریه، بود دیده چو بی باده ایاغاز شبنم خون تازه نماید گل داغ
هوش مصنوعی: اگر بدون اشک باشیم، چشمانمان مانند پارچهای می‌شود که بدون رنگ است، ولی وقتی خون در آن بماند، گلهایی که روی آن هستند، سرخ و زخمدار به نظر میرسند.
چون گریه شود تمام، چشمم سوزدروغن چو نماند، آتش افتد به چراغ
هوش مصنوعی: وقتی که همه چیز تمام شود و دیگر چیزی برای اشک ریختن نماند، چشمانم مانند روغن میسوزد و با نماندن آن، آتش به چراغ خواهد افتاد.