تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۴۴۷

زنهار دم سرد مده سر به چراغبد می‌سوزد فتیله تر به چراغ
او را، هم ازو طلب، اگر می‌طلبیجز نور چراغ نیست رهبر به چراغ