شمارهٔ ۴۵۰
هوش مصنوعی: این ابیات به زیبایی و روشنایی انسان اشاره دارند. باطن هر فرد باید همچون ظاهرش پاک و روشن باشد. نور محبت خداوند از قاف است، و صبحی که جهان را می‌گیرد، به خاطر دعای افراد است که مانند شمشیری از غلاف خارج می‌شود. در واقع، دعا و نیک‌رفتاری می‌تواند نور و روشنی را به زندگی بیاورد.
ای باطن تو چو ظاهر آینه صافاز قاف گرفته نور مهرت تا قاف
هوش مصنوعی: ای کسی که باطن تو همچون ظاهر آینهای صاف و روشن است و نور محبت تو از قاف (مرز یا دورترین نقطه) به میان میآید.
شد صبح جهانگیر مگر شمشیرشبا تیغ دعای تو برآمد ز غلاف
هوش مصنوعی: صبح طلوع کرده و نورش به دنیا تابیده، ولی تیغ شمشیر او با دعای تو از غلاف بیرون آمده و آماده کار است.