تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۵۱۱

آن صفحه که بایدش سراپا شستنبر میل تو بسته، شستن و ناشستن
زایل نشود عشق که از معشوق استنتوان خط موج را به دریا شستن