شمارهٔ ۵۱۵
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساس درد و رنج ناشی از ارتباط با کسی است که خاطرش را آزرده کرده. شاعر می‌گوید که اگر خاطرت از بودن با من آزرده است، بهتر است که وجود نداشته باشم. او همچنین به تصویرهایی از عمق آب و موج‌های دریا اشاره می‌کند که نشان‌دهنده تلاش‌هایش برای یافتن آرامش و زیبایی در دل مشکلات است. به‌طور کلی، شعر نشان‌دهنده پیچیدگی‌های ارتباطات انسانی و احساسات عمیق است.
آزرده چو خاطرت ز با ما بودناولی باشد ز بودنم، نابودن
هوش مصنوعی: اگر از بودنم در کنارت ناراحت هستی، بهتر است که نباشم و وجود نداشته باشم.
رفتم به ته آب چو گوهر، تا کیچون موج، خراش روی دریا بودن؟
هوش مصنوعی: به عمق آب رفتم مانند یک گوهر، اما چه زمانی میخواهم مثل موجها، بر روی سطح دریا زخمی شوم؟