تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۵۱۹

چون غنچه خراب گردم از خندیدنپژمردگی‌ام چو گل بود در چیدن
از تابش دل، تن ضعیفم شده استاین رشته زبون‌تر شود از تابیدن