تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۵۵۲

آوازه من به هند و روم افتادهمن خود به کدام مرز و بوم افتاده
هر سو که رود، ستارگان کوچه دهنداین اختر بخت من چه شوم افتاده