شمارهٔ ۵۶۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از یک جوان تازه‌نفسی که به او توجه دارد دعوت می‌کند که بازگردد و حضورش را تجدید کند. او با استفاده از تشبیهات زیبا همچون پرنده‌ای که از صید آزاد می‌شود و نوری که به چشم برمی‌گردد، احساس اشتیاق و امید به بازگشت او را بیان می‌کند. شاعری در اینجا به شدت به حضور و جذابیت آن جوان وابسته است.
ای تازه نهال سایه‌پرور بازآیشهباز من از صید کبوتر بازآی
هوش مصنوعی: ای دلبند تازهنفسم، به من برگرد و از زنجیرهی شکار رهایی یاب.
چون نور نظر که بازگردد به مژهدر چشم زدن به دیده تر بازآی
هوش مصنوعی: وقتی نوری که به چشم میتابد دوباره به پلک برگردد، پس در زدن به چشمان تر، دوباره ظهور خواهد کرد.