شمارهٔ ۵۷۲
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و حضور همیشگی معشوق در زندگی افراد میپردازد. شاعر از جان و جهان سخن میگوید و معشوق را یار و مهربان همه مینامد. عشاق در جستجوی معشوق هستند، در حالی که او همیشه در میان آنها حضور دارد.
ای جان و جهان، جهان و جان همهاییار همهای و مهربان همهای
هوش مصنوعی: ای تو جان و جهانی، تو همهچیز منی. تو یار منی و مهربانی و در هر چیزی که هستی، وجودت برایم ارزشمند است.
عشاق به هر کناره میجویندتبا آن که همیشه در میان همهای
هوش مصنوعی: عاشقان در هر جا به دنبالت هستند، در حالی که تو همیشه در قلب و میان همهٔ آنها حضور داری.