شمارهٔ ۵۷۱
هوش مصنوعی: در این شعر از شاعر، او از یک دوست یا محبوب دعوت می‌کند که با اشک‌هایش و دل پر از غم به سراغ او بیاید. او همچنین اشاره می‌کند که اگر کسی نمی‌خواهد دل او (پروانه) را از دست بدهد، باید شجاعانه و با نور و امید بیرون بیاید و به سمت او بیاید. این شعر نمادی از عشق و longing (دلتنگی) است.
همت طلبی، به تربت مجنون آیبا دیده نمناک و دل پرخون آی
هوش مصنوعی: اگر همت و اراده قوی داری، به سرزمین مجنون برو و با چشمانی اشک-filled و قلبی پر از غم و اندوه، آنجا را تجربه کن.
خواهی نگذاری دل پروانه ز دستدر خانه چراغ بر کن و بیرون آی
هوش مصنوعی: اگر میخواهی دل پروانه را از چنگال تو دور نکند، باید چراغ را خاموش کنی و از خانه خارج شوی.