تناجی
قدسی مشهدی

شمارهٔ ۵۷۶

هرگز نشدم کام‌ور از مطلوبیاین صبر کجاست کار هر ایوبی
از ضعف، دلم در تن لاغر ماندپیچیده چو برگ کاه در مکتوبی